Nazwa dobra: Puszcza Białowieska

Lokalizacja: Białowieski Park Narodowy położony jest we wschodniej części Nizin Podlasko - Białowieskich, na północnym - wschodzie Polski, w województwie podlaskim, w powiecie Hajnówka, w gminach: Białowieża, Narewka, Hajnówka, Dubicze Cerkiewne i Narew. Przedzielony granicą państwową z Białorusią zajmuje centralną część Puszczy Białowieskiej.

Kategoria dziedzictwa światowego: dobro przyrodnicze (transgraniczne)

Obszar dziedzictwa przyrodniczego: nominacyjna strefa rozciąga się na powierzchni 10 502 hektarów, z czego 4,747,16 hektara (w rozwidleniu Narewki i Hwoźnej) znajduje się pod ścisłą ochroną.

Sytuacja prawna:

status prawny: własność państwowa;

administracja odpowiedzialna za dobro: Ministerstwa Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa;

Uzasadnienie wpisu na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO

data wpisu - 1979, 1992 rok

kryteria wpisu na Listę - 3

Białowieski Park Narodowy jest najstarszym i najcenniejszym parkiem narodowym w Polsce. Podlega on ochronie już od 1921 roku, znany wówczas jako Leśnictwo "Rezerwat", a status parku otrzymał w roku 1932. W 1992 został on połączony z obszarem o podobnym charakterze, znajdującym się na terytorium białoruskiego parku narodowego "Bieławieżskaja Puszcza" (5.500 ha). W ten sposób tworzy on zarazem - jedyne w Polsce, a 13-ste na świecie - transgraniczne dobro natury o wyjątkowej i uniwersalnej wartości dla całej ludzkości.

Kryterium 3

Białowieski Park Narodowy to miejsce chroniące najlepiej zachowane leśne biocenozy o pierwotnym charakterze na obszarze nizinnej Europy, usytuowane w strefie lasów liściastych i mieszanych. Są to bezcenne lasy pochodzenia naturalnego, o złożonej strukturze przestrzennej, powstałe bez bezpośredniej ingerencji człowieka w ich różnorodność. Drzewostan Puszczy reprezentuje wszystkie typy lasów niżowych, a specyficzne uwarunkowania przyrodnicze oraz słaby procent przekształceń ekosystemów przez działaność ludzką, zapewniły przetrwanie licznym gatunkom, często zagrożonych wyginięciem, gatunków roślin, grzybów i zwierząt. Z tych ostatnich, na szczególną uwagę zasługują liczne relikty - zanikające, lub już wymarłe na znacznych obszarach naszego kontynentu, wśród których dominuje największe zwierzę Europy - żubr - najważniejszy symbol nie tylko Parku, ale i całej Puszczy, dla którego miejsce to stało się głównym ośrodkiem restytucyjnym.

 

Naszym obowiązkiem jest udział w zbiorowej odpowiedzialności wszystkich narodów świata za ochronę dóbr uznanych za wspólne dziedzictwo całej ludzkości, bez względu na to, do terytorium jakiego kraju jest ono zlokalizowane.